Çay diyalogları

- Şöyle ki ; akşam dinlemekten hoşlandığım müzikleri sabah açtığımda "yuh bunları mı dinlemişim? ne iğrenç müzikler lan bunlar?"  deyip siliyorum.
- Akşam olunca da onları arayıp, tekrar yüklüyorsun değil mi telefonuna.
- ...
- yani?
- Evet.
-...
- Niye öyle bakıyorsun ki?
- Sadece bununla yetinmiş olmadığını düşünüyorum.
- Öyle tabi. Akşam sohbet ettiğim kişiler sabah arayınca hiç konuşasım gelmiyor. İki muhabbet ettik diye gündüz vakti işin ortasında aramak nedir? yani biraz saygı bekliyor insan. Dinlemek zorunda mıyım bıdı bıdı...
- Hmmm..
- Hmmm ne lan? psikolog gibi karşımda triplere girme.
- Ya tamam be oğlum altı üstü...
- Değilim lan.
- Peki değilsin.
- Öyle miyim dersin?
- kızmak yok.
- Vallahi kızmam.
- Bir süre böyle dengesizlikler geçireceksin.
- Hah başladı psikolog.
- Sus bi dinle ya!
- tamam...
- Akşam beni arayıp yarın akşam maçı sizde izleyelim diyorsun, sabah arıyorum açmıyorsun, sonra da arayıp "ne maçı oğlum ya, hiç çekemem şimdi eve gidip yatıcam diyorsun. geri zekalı!
- Buna mı kızdın lan ?
- Yok. Bok mu vardı bu kadar sevecek?
- he. Allah'tan sınama işte. değil mi?

- he... Şimdi seni toparlamakla uğraşalım. daraldığımızda aradığımız bi sen vardın, sen de halt ettin. aferin.
- kızma lan...
- yok bana gerek yok sen kendine yeterince kızıyorsun zaten. Çay?
- Sorulur mu oğlum söylesene iki tane. ben de diyorum niye elim ayağım esiyor...